ثبت مکان رویدادشهیدشش ماهه انقلاب اسلامی اثر فرهنگی تاریخی ،مکان رویداد شهادت شهید محمد اسدی شهید شش ماهه انقلاب درلیست ثبت فهرست آثار واجد ارزش تاریخی ـفرهنگی قرار گرفتبه گفته حمیدرضا مساح قطب آبادی مسوول مرکز کردیان شناسی با پیگیری یکساله این مرکز ،و برگزاری جلسات متعدد و حضور کارشناسان سازمان میراث فرهنگی و تاکید دکتر ثابت اقلیدی مدیرکل محترم میراث فرهنگی و صنایع دستی و گردشگری استان فارس طی ابلاغ شماره 14032/133/16639مورخ 1403/11/17مکان رویداد شهادت شهید محمد اسدی در موقعیت جغرافیایی است

به بهانۀ ۲۵ اردیبهشت روز بزرگداشت فردوسی در شاهنامه فردوسی به داستانی اشاره شده است که میتوان وجه تسمیه و نامگذاری بخش کردیان را از آن استنباط کرد . داستانی که در آن داستان ،بر تخت نشستن اردشیر بابکان و جنگ‌های وی با مهرک انوشزاد ، فرمانروای جهرم است. این داستان مفصلترین داستان دربارۀ جهرم واطراف آن بیانگر اهمیت خاندان‌های اشکانی در دورۀ ساسانی است. مهرک که فکر می‌کرده اردشیر راهی جنگی (در سرزمین کجاران) بی‌بازگشت شده از فرصت استفاده و خزاین اردشیر را تاراج می‌کند، اما اردشیر بیمناک جنگ قبلی را

دلیل نامگذاری یازدهم فروردین بنام روز قطب آباد نامگذاری روز قطب آباد در روز یازدهم فروردین:،در اواخر سال ۹۱مرکز کردیان شناسی با پیگیری های صورت گرفته توسط این جانب حمیدرضا مساح قطب آبادی در مرکز بخش کردیان افتتاح گردید.همزمان شدن این افتتاح با آغاز بکار شورای دور چهارم باعث شد تا اولین جشن روز قطب آباد در یازدهم فروردین سال ۹۲ برگزار گردد . دبیرخانه این روز در راستای برنامه ریزی های لازم در مرکز کردیان شناسی مستقر گردید.با پیگیری های صورت گرفته طی دوازده سال اخیر این روز با همکاری مردم و ارگ

روزگارانِ کهن، حدود صد سال پیش،آنگاه که زمین‌ها هنوز با داس و بازو شخم می‌خورد، قوام، مالکِ بزرگِ فارس، برای سرکشی از املاکش رهسپار قطب قدیم شد.همراهش پهلوون اصفهانی بود — مردی با بازوانِ چون تنه‌ی چنار،و سینه‌ای پهن که سینیِ مسی را چون برگ خشک می‌درید.قوام در میدانِ گود گلی ایستاد و فریاد زد:«در این خاک کسی هست که یارای رویارویی با پهلوون مرا داشته باشد؟»مردم خاموش ماندند.تا آنکه شجادیون، خانِ محل، لبخند زد و گفت:«هست قهرمانی از تبارِ خاک، کل شعبون شریک،که بازویش از آهن و دلش از نان خرماست!»پی

زادگاه قدیم، سرشار از صداهایی بود که در زمان حاضر تنها در گوش خاطره‌ها می‌پیچند؛ نوای سوزناک «نی‌شترخوسون» مرحوم وکیل‌عباس و غم‌انگیزی نی هفت‌بند مرحوم قنبر مرادی که با آواز بلبلان و قورباغه‌های باغ‌نو در هم می‌آمیخت و موسیقی دلنشین روستا را می‌ساخت.ظهرهای سوزان، گله سنگین مرحوم اسدمرتضی در سایه کنار پیازی خُسبیده بودند و در غروب، صدای زنگوله‌های گله مرحوم ابول همراه با گرد و خاکی که در کوچه‌ها می‌پیچید، جان تازه‌ای به ده می‌بخشید. او با فریاد آشنای «غریب، غریب» گوسفندان و گاوها را به خانه مالکا